Study of the Effect of Manpower Capital on Social and Commercial Entrepreneurship (Case Study: Tehran Welfare Organization)

Document Type : Original Article

Authors
Mojgan Bagherzadeh 1
Mohammad Reza Sabet 2
1 MA, Department of Educational Management, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran.
2 BA, Department of Social Work, Ahvaz Welfare Applied Science University, Ahvaz, Iran.
10.22034/jmek.2022.149137
Abstract
The purpose of this study is to study the effect of manpower capital on social and commercial entrepreneurship in Tehran Welfare. This research is applied in terms of purpose and descriptive-survey method and its statistical population is Tehran Welfare Organization. The number of the statistical population is 800 and the statistical sample size was selected as a sample by simple random method using Cochran's limited statistical population formula. In the present study, the field method was used to collect primary data and the primary data collection tool was a five-point Likert questionnaire and the library method was used to collect secondary data. Validity of the questionnaire was the method of content validity and face validity and its reliability was calculated using Cronbach's alpha, the total reliability of which is equal to 0.92. To test the research hypotheses, the structural equation modeling method of LISREL software was used. The results showed that manpower capital has a positive and significant effect on social entrepreneurship and manpower capital has a positive and significant effect on business entrepreneurship and also the dimensions of manpower capital, private and public dimensions have a positive and significant effect on social entrepreneurship and business entrepreneurship.

Keywords

Subjects

حسنی صدرآبادی، ج. (1396). کارآفرینی و اثر بخشی مدیریت منابع انسانی. مطالعات مدیریت و حسابداری، 3(1)، 93-100.
حسین پور، د، عبداللهی، م. (1394). تاثیر سرمایه نیروی انسانی بر بروز رفتار کارآفرینانه.  مطالعات مدیریت بهبود و تحول. 24(78)، 100-126.
خلیل نژاد، ش.، و یوسفی طبس، ح.، و گل محمدی، ع.، و محمدی، ن. (1398). تأثیر سرمایه فکری بر گرایش‌های کارآفرینانه و نوآورانه: باتأکید بر نقش میانجی قابلیت‌های پویا. سیاست نامه علم و فناوری، 9(3 (پیاپی 28))، 5-15.
رستگار، ع.، و اکبرزاده صفویی، م.، و حسن پورامیری، م. (1397). تبیین تاثیر سرمایه نیروی انسانی و سرمایه اجتماعی بر قصد کارآفرینانه با در نظر گرفتن نقش تعدیل گری سبک شناختی (مورد مطالعه: دانشگاه تهران). مطالعات توسعه اجتماعی ایران، 10(2 (مسلسل 38))، 41-57.
صالحی، م، (1395). اثرات سرمایه نیروی انسانی بر رشد اقتصادی ایران. فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عال، شماره 22 و 24، صص 59-40.
عبدی، ح.، و خسروی، ج.، و محمدزاده، پ. (1397). اثرات سرمایه‌های فیزیکی، انسانی و اجتماعی بر توسعه سطح کارآفرینی فعالان اقتصادی شهرک صنعتی شهید سلیمی تبریز: رویکرد معادلات ساختاری و لاجیت رتبه‌ای. تحقیقات مدل سازی اقتصادی، 9(33)، 189-219.
نویدفر، م. (1395). کارآفرینی اجتماعی؛ کارآفرینی تطبیقی: مقالات منتخب سمینار، پژوهشگران مرکز کارآفرینی پردیس قم دانشگاه تهران؛ انتشارات اعلام التقی؛ چاپ اول. صص 125-90.
یدالهی فارسی، ج.، و رضوی، س. (1391). نقش سرمایه اجتماعی و سرمایه نیروی انسانی در کارآفرینی جوانان در روستاهای بخش کربال. پژوهش‌های جغرافیای انسانی (پژوهش‌های جغرافیایی)، 44(79)، 103-115.
Battilana, J., Lee, M., (2019). Advancing research on hybrid organizing: insights from the study of social enterprises. Acad. Manag. Ann. 8 (1), 397–441.
Dahlberg, S., Holmberg, S., Rothstein, B., Khomenko, A., Svensson, R., (2016). The Quality of Government Basic Dataset, version Jan16. University of Gothenburg: The Quality of Government Institutehttp://www.qog.pol.gu.se http://dx.doi.org/10.18157/QoGBasJan16.
Estrin,S, Mickiewicz,T, Stephan, U. (2016). Human capital in social and commercial entrepreneurship. Journal of Business Venturing. 31,449–467.
Lee,J,Spiegel,M,. (2015).The role of human capital in economic development Evidence from aggregate cross-country data. Journal of Monetary Economics 34, 143-173.
Peterson, M.F., Arregle, J.L., Martin, X., (2019). Multilevel models in international business research. J. Int. Bus. Stud. 43 (5), 451–457.
Renko, M., 2020. Early challen ges of nascent social entrepreneurs. Enterp. Theory Pract. 37 (5), 1045–1069.
Rodolfo E. Manuelli, A S. (2019). Human Capital and the Wealth of Nations.American Economic Review, 104(9): 2736–2762.
Santos, F.M., 2020. A positive theory of social entrepreneurship. J. Bus. Ethics 111 (3), 335–351.
Stephan, U., Patterson, M., Kelly, C., Mair, J., (2016). Organizations driving positive social change: a review and an integrative framework of change processes. J. Manag. http://dx.doi.org/10.1177/0149206316633268.
Terjesen, S., Lepoutre, J., Justo, R., Bosma, N., (2020). 2009 Report on Social Entrepreneurship. (Retrieved from). 
Tuli S, Gupta A,. (2020). Social Entrepreneurship in Hong Kong. International Journal of Advance Research and Development. 3(1), 120-135.

  • Receive Date 07 January 2022
  • Revise Date 29 March 2022
  • Accept Date 02 May 2022